زبان هورامي بدنبال هويت ديرين
قبل از پرداختن به بحث اصلي لازم است خاطر نشان كرد ، مقاله حاضر شايد تنها بخشي از دغدغههايي باشد كه در چند سال اخير خاطر برخي از دوستداران فرهنگ اين كهن ديار را آزرده باشد. بهمين خاطر شايد بحث از يك حالت ساختارشناسي صرف بيرون آمده و تا حد توان به آسيبشناسي موضوع نيز بپردازد.
سرآغاز كلام
پيدايش زبان سرآغاز تاريخ و عصري نوين در ارتباطات ميان انسانها بوده و با تكامل آن هر روز ابعاد
تازهتري بخود ميگيرد. از نخستين ادا، اشارات و كلماتي كه انسان براي ايجاد ارتباط بر زبان رانده تا
ارتباطات به معني امروزي و ارتباط از راه دور با رسانههاي گروهي ديداري و نوشتاري ، زبان و ساختار آن
راه پرفراز و نشيبي را گذرانده است. پيدايش زبان نوشتاري و به تبع آن انتقال انديشه از راه كلمات موجبات
دگرگوني عظيمي در زير ساختهاي فرهنگي، اجتماعي، تكنولوژي و حتي سياسي، اقتصادي شده و جهشي
عظيم و رو به رشدي را در زمينههاي ذكر شده داشته است. هنري سويت: زبان وسيله بيان عقايد و افكار با
استفاده از اصوات موزون است. شيرازي در فرهنگ محيط در اين باره ميگويد: زبان مجموعه اصواتي است
كه هر ملت مقصود خود را با آن بيان ميكند. البته امروزه زبانشناسان زبان را تنها وسيله براي بيان مقصود
نميدانند. هر چند اساسيترين وسيله در اين زمينه ميباشد. در اينجا ذكر ديدگاه پارهاي از مكاتب در مورد
زبان خالي از لطف نيست. ناسيوناليسم زبان را يكي از اركان اصلي بوجود آمدن ملت و
زيربناي آن ميداند. در فلسفه ماركسيتي زبان ملي اهميتي را كه ناسيوناليسم براي آن قايل
است از دست ميدهد، كه آن هم بعلت ديدگاه ماترياليستي و زيربنا بودن اقتصاد در آن است.
در اسلام جهت آشنايي بيشتر ملل با همديگر به صراحت به اختلاف زبانها اشاره شده است،
اما نقش محوري اعتقاد به يزدان و اصل توحيد ميباشد. استاد خال در اهميت زبان ميگويد:
اجتماعي كه فاقد زبان و فرهنگ است زير گامهاي ملل ديگر له خواهد شد اما ملتي كه صاحب
زبان و فرهنگ است حتي اگر هم اسير باشد باز يك ملت است و در حركت به سوي قلل
انسانيت سرانجام به ديگر ملل خواهد پيوست، با مرگ هزاران نفر يك ملت نخواهد مرد، اما با مرگ زبان ريشة حيات ملي خشكيده و شيرازه ملت از هم خواهد پاشيد1.
ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط کوروش امینی در جمعه بیست و چهارم فروردین 1386 و ساعت
22:31 |